Choose color scheme

  • De jeugd is de toekomst

    Wie gaat dat betalen? Al een paar maanden draait het klimaatdebat over centjes. Heren van middelbare en hogere leeftijd bestoken elkaar met rekensommetjes. In de discussies rond het klimaatakkoord voelt een ieder zich financieel tekort gedaan. Ik heb het gevoel dat we er zo niet gaan komen. De sommetjes kloppen ongetwijfeld – daar hebben de meneren lang voor geleerd. Maar zeg nu zelf: wat zijn deze cijfertjes in het licht van de opgave waarover we het hebben?

    Het gesprek over de effecten van klimaatkeuzes wordt versmald naar onze portemonnee in de komende jaren. Dat is begrijpelijk, want politici en lobbyisten hebben zich op deze korte termijn te verantwoorden of een herverkiezing te realiseren. Daarmee lijkt de ernst van de situatie naar de achtergrond te verdwijnen. Juist daarom mogen we blij zijn met de inzet van de Zweedse Greta Thunberg. Door haar weigering naar school te gaan vroeg ze aandacht voor het belang van kinderen bij oplossingen. 

    En dat deed ze met succes. Thunbergs acties trokken wereldwijd aandacht (en navolging). Vorige week mocht zij politici en beleidsmakers toespreken tijdens de onderhandelingen in Katowice, Polen. En ze wond er geen doekjes om: ‘Jullie zeggen dat jullie van kinderen houden, maar jullie stelen hun toekomst voor hun eigen ogen.’ Daarmee legt ze bloot waar het feitelijk in veel onderhandelingen misgaat. Uit eigenbelang wordt de discussie economisch gemaakt, maar met een korte termijnperspectief. Het lijkt slechts te gaan om de directe belangen van de mensen die om tafel mogen zitten. En dat zijn mensen die decennia eerder geboren zijn dan Thunberg.  

    Het pleidooi van Thunberg legt bloot hoe beperkt de focus is van veel deelnemers in het debat. Waarde ligt in de toekomst. Als dat geen uitgangspunt is, rest ons slechts het vege lijf. Aangezien kinderen minder in de democratische melk te brokkelen hebben dan bijvoorbeeld 65-plussers wordt hun stem vaak onvoldoende gehoord. Juist door hen in het gesprek te betrekken dwingen we ons om na te denken over de leefbaarheid van onze planeet in de komende eeuw(en). Door kinderen ons te laten bevragen krijgt het klimaatgesprek een morele lading. Ecologie en economie blijken in elkaars verlengde te liggen. En waarde en waarden hebben opeens alles met elkaar te maken.

    Nu het klimaatskoord ook een regionale vertaling krijgt, ligt daar een kans om kinderen te betrekken. De kinderen, die nationaal en internationaal misschien geen stem hebben, kunnen lokaal en regionaal wel meepraten. Bijvoorbeeld via scholen. 

    Het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen heeft (met andere partijen) recent een initiatief gelanceerd om hier invulling aan te geven. Dit illustere genootschap viert haart 250-jarig bestaan met een challenge voor de jeugd: De Young Energy Society Challenge. Met een financiering van de Stichting voor Zeeuwse Publieke Belangen wordt mogelijk gemaakt dat alle Zeeuwse jongeren meedenken en oplossingen aandragen voor de energietransitie.

    Ik hoop dat dit Zeeuwse initiatief slaagt. Dat veel kinderen en jongeren actief meedenken, maar vooral dat ze gehoord worden en als volwaardige partners in het gesprek gezien worden. Ik hoop dat hun betrokkenheid helpt om de energietransitie in de eerste plaats te zien als een hoopvolle opgave. Dat we van hen leren om onze heilige huisjes onder kritiek te stellen. Als netwerk ENERGIE! werken we hier graag aan mee, want we gaan ervan uit dat de fundamentele betrokkenheid van jongeren leidt tot ideeën en oplossingen, waarvoor we hen uiteindelijk dankbaar zullen zijn. 

    Arend Roos

    Dit blog is eerder gepubliceerd op www.netwerkenergie.nl

  • netwerk ENERGIE! van start

    In de afgelopen maanden heb ik samen met Jeroen Verschelling een nieuw initiatief voorbereid: netwerk ENERGIE! Vandaag maken we dit wereldkundig en ik geef de eerste uitnodiging ook graag door via deze weg.

     

    Siward Zomer

    Hierbij nodigen we jou van harte uit voor de eerste netwerkborrel van netwerk ENERGIE! Deze vindt plaats op 25 september om 16:00, Middelburg. Spreker is Siward Zomer. Hij is directeur van de Organisatie voor Duurzame Energie  (ODE DEcentraal) en was nauw betrokken bij de onderhandelingen over het klimaatakkoord. Siward zal daarover vertellen, en uitleg geven over de implicaties van het klimaatakkoord voor Zeeland.

    Gilbert Westdorp

    Deze middag zijn we gast bij Rijkswaterstaat Zee en Delta in het kantoor te Middelburg. Onze gastheer is Gilbert Westdorp en hij zal ingaan op ‘energieverbruik als indicator voor de gezondheid van installaties’.

    Voor wie?

    Iedereen die op een of andere manier betrokken is bij de transitie naar een duurzame energievoorziening is welkom: ondernemers, techneuten, particuliere woningbezitters, ambtenaren, ICT-ers, wooncorporaties, installatiebedrijven, enzovoorts.

    Praktisch

    Graag ontvangen we je aanmelding via dit formulier. Er zijn 50 plaatsen, dus meld je snel aan! En neem ook even een legitimatiebewijs mee, anders kom je het Rijkswaterstaatkantoor niet in. Parkeren kan op dinsdag niet bij Rijkswaterstaat. In de omgeving is voldoende parkeerruimte op het Groene Woud. De locatie is wel goed bereikbaar met Openbaar Vervoer.

    Waarom netwerk ENERGIE!?

    Deze zomer hebben overheid, maatschappelijke partners en het bedrijfsleven hun handtekeningen gezet onder het klimaatakkoord. Dit akkoord beschrijft de gezamenlijke ambitie om de afhankelijkheid van fossiele grondstoffen terug te dringen en onze omgeving in te richten op basis van een aantal andere uitgangspunten.

    Daar is veel voor nodig: veel duurzame energie, nieuwe vormen van mobiliteit, een herstructurering van de bestaande woningvoorraad zijn slechts enkele voorbeelden. In alle gevallen zal het speelveld veranderen. Nieuwe partijen komen op, en bestaande partijen zullen nieuwe partners vinden. Hoe gaan zij elkaar vinden? Hoe werken zij samen?

    Als netwerk ENERGIE! willen wij de energietransitie in Zeeland versnellen. Wij doen dan door mensen samen te brengen en verbinden. Door maandelijkse netwerkbijeenkomsten, lezingen en excursies. Zo willen we mooie voorbeelden breder bekend maken, elkaar beter leren kennen, aansteken en inspireren. Om uiteindelijk iedereen haar en zijn rol te kunnen laten vinden in de Zeeuwse energietransitie.

    Wie zijn wij?

    Arend Roos

    Arend Roos is als ondernemer actief op het raakvlak van mens en technologie. Hij is oprichter van de Solidarity University, een expertisecentrum voor sociale innovatie. Zijn kernactiviteiten zijn samenbrengen, inspireren en verbinden. Arend begeleidt transformatieprocessen rond maatschappelijke opgaven als energietransitie, zorg en armoedebestrijding.

    Jeroen Verschelling

    Jeroen Verschelling werkt aan duurzame energie en energiebesparing sinds 1994. Hij deed onderzoek naar aardwarmte en waterkracht in IJsland, werkte aan zonne-energie en energiezuinig bouwen in Nederland, Afrika en het Midden Oosten. Jeroen was mede-initiatiefnemer van Zeelands eerste CO2-neutrale straten in Heinkenszand en Grijpskerke en schreef bij Ecofys de toekomstvisie ‘Zeeland CO2 neutraal in 2050′. Hij ontwierp, bouwde en bewoonde zijn eigen passiefhuis in de tropen en bereikte 220,000 mensen met zonne-energie in Cambodja via Kamworks. Tegenwoordig verdeelt Jeroen zijn tijd tussen projecten in Cambodja en Zeeland.

    meer informatie: www.netwerkenergie.nl en mail@netwerkenergie.nl

  • Vrijwillig vrijwilliger

    Sinds kort heb ik een mooie functie: Ambassadeur vrijwilligerswerk . Stichting Welzijn Middelburg (SWM) is al lange tijd actief in het ondersteunen van het vrijwilligerswerk en had nu bedacht dat een ambassadeur daar goed bij zou kunnen helpen. Ik ben de eerste die deze eer te beurt valt.

    Eerlijk gezegd overviel het verzoek van SWM mij een beetje en ik heb even geaarzeld of ik het wel wilde. Als ambassadeur vertegenwoordig je iemand of iets. Hebben vrijwilligerswerk en vrijwilligers dat nodig? Na een goed gesprek met de dames van Samen Vrijwillig heb ik echter ‘ja’ gezegd. We hebben het idee dat dit iets kan toevoegen.

    Vrijwilligerswerk heeft iets vanzelfsprekends. Mensen doen het vanuit betrokkenheid of bewogenheid. Het draait niet om waardering in financiële zin. De kracht zit in het persoonlijke en informele. In mijn werk maak ik veel kennis met vrijwilligersorganisaties en het zijn deze persoonlijke elementen die mij raken.

    Het is deze kracht die de gemeente Middelburg hard nodig heeft. Veel vrijwilligersorganisaties spelen een verbindende rol: op het gebied van taal en zorg, maar ook tussen generaties of mens en natuur. Een inclusieve samenleving kan niet zonder vrijwilligers.

    In de projecten van de Solidarity University zien we vaak een worsteling tussen het formele en het informele. Gemeenten proberen beleid te vertalen naar wijken en kernen, maar vinden het lastig om zich te verbinden met de krachten en energiepunten in die wijken. Andersom lopen deze lokale krachten, vaak vrijwilligers, nogal eens stuk op de wereld van geld en regels. Op dit snijvlak tussen het formele en informele zie ik mijn rol als ambassadeur. Ik hoop iets bij te dragen aan het herkennen van elkaars belang en duurzame verbindingen te leggen.

    Ik heb er zin in om op deze manier meer te leren van het vrijwilligerswerk. Ik zal verschillende organisaties bezoeken en bijeenkomsten bijwonen, zoals de Vrijwilligersmarkt op 28 september. Ik zal af en toe een blog schrijven en nodig u uit om mee te denken en discussiëren in de mooiste ambassade van het land: onze jarige stad!

    Middelburg,
    Arend Roos